Gefum íslensku séns

Peter Weiss tók við viðurkenningunni fyrir hönd Ólafs og las upp nokkur orð frá honum :

Góðan daginn gott fólk.

Hér er orðsending frá Ólafi Guðsteini Kristjánssyni, lesin því að gera orðrétt upp, og fremur mild á hans mælikvarða enda er kauði annálaður kverúlant og „Spielverderber“ (gleðispillir) svo slegið sé um sig á þýðverzku og á það nú ágætlega við í ljósi þess aðila (ég, Peter) sem hér tekur við viðurkenningunni atarna fyrir hönd fjarverupésans Ólafs, sem brá sér suður í sollinn á þessari helgi, og það af öllum helgum. Bölvaður melurinn atarna! Ólafur það er, ekki ég, ekki Peter.

Já, eins og þið sjáið, og það án þess að setja upp gleraugun, er ég ekki Ólafur Guðsteinn Kristjánsson þótt að vísu mætti ruglast sumpart á okkur sé litið til sumra hugðarefna, því báðir höfum við óbilandi áhuga á tungumálum og er þar íslenskan vissulega ofarlega á blaði þótt ekki sé alls kostar laust við að þýskan spili og vegamikinn sess í toppstykkinu, hjá okkur báðum -lætur Ólafur mig segja, nota bene.

Alltént má lýðnum ljóst þykja að báðir berum við hag íslenskunar fyrir brjósti og það af margvíslegum ástæðum, og báðir höfum við ekki setið við orðin tóm, þótt orð séu vissulega til alls fyrst. Nei, við höfum sannlega, vissulega og klárlega leitast við að láta gott af okkur leiða í þeim efnum og áttum okkur mjög vel á mikilvægi þess að allir fái ríkulegt aðgengi að íslensku, við áttum okkur á mikilvægi þess að allir verði boðnir velkomnir inn í íslenskt málsamfélag, því að málið má ekki fá á sig elítubrag hinna útvöldu í þessu, illu heilli, ríkjandi andvaraleysi hvað þetta þýðingarmikla mál varðar. Verði sú raunin lifir það hreinlega ekki af.

Íslenskan á og verður að vera fyrir alla. Það má líta á þetta allt, allt klabbið sem eins konar lýðheilsu(tungu)mál eða allavega almannahagsmuna(tungu)mál, til að jafna leika og tækifæri í samfélaginu og stuðla að framgangi þess menningarverðmætis sem málið er, sem íslenskan er, til að koma málinu í fleiri tranta og höfuðstykki.

Innskot Ólafs: ég biðst forláts að láta Peter ekki nota kynhlutlausara mál, en þar sem ég, það er að segja hann Ólafur blessaður, er andlega fæddur á 19. öld á það við og ég, Peter, fæ engu um það ráðið hvernig þetta er sett fram.

Já, andlega erum við um margt skyldir en útlitslega kannski ekki svo mikið sem er lukkulegt hvað Peter áhræir.

Og talandi um þann ágæta mann þá langar mig að byrja á því að þakka honum kærlega fyrir að vera haukur í horni, fyrir að hafa haft þolinmæði til að hlusta á rausið í mér daginn út og inn er áhyggjur

yfir stöðu málsins voru viðraðar. Já, það var oft. En Kurzum (í stuttu máli) þá væri ekkert Gefum íslensku séns hefði hann ekki stutt hugmyndina eða hugmyndirnar með ráðum og dáðum.

-Ég átta mig á því að það er ekki laust við að vera skringilegt að fá Peter til að tala um sjálfan sig og þakka sjálfum sér í gegnum orðsendingu frá mér -hann er jú afar hógvær maður. En mér finnst það nokk skondið og vona að fleiri kunni alltént að brosa út í annað hvað þau gamanmál snertir. Falli gamanmálin í grýttan jarðveg er gott að ég er ekki hér.

Auk þessa finnst mér einnig skondið að beita viðlíka tungutaki sem stangast auðvitað tvímælalaust á við inntak þessa átaks/verkefnis sem ég stofnaði til með fulltingi Peters og Háskólaseturs á sínum tíma. En kannski má bara líta á það sem áhersluauka fyrir því að gera málið aðgengilegt og skiljanlegt þótt með öfugum formerkjum sé.

Og að þessu sögðu er einnig ekki laust við að vera fyndið að fá viðurkenningu sem ég kom á koppinn í fyrra. En ég sver það einarðlega af mér, verði mér borið á brýn að hafa með öllu þessu viljað skapa sjálfum mér bitlinga. Nei, sú er ekki raunin.

Mér er raunverulega umhugað um íslensku, mér er raunverulega umhugað um að innflytjendur hafi aðgang að íslensku, að íslenska verði það sem sameinar okkur sem búum hér á landi ísa, ekki það sem sundrar okkur, ekki það sem greinir okkur að því slíkt má sannlega nota í annarlegum tilgangi.

Það má jafnvel segja að þetta allt jaðri við þráhyggju hjá mér. Spyrjið bara konuna mína, útlendingin, sem bölvar mér örugglega oft og iðulega í hljóði og upphátt sem angrar mig ekki vitundarhætishót þar sem hún er fær um það á íslensku og það meira að segja fínni íslensku.

Allavega er ég algerlega sannfærður um að lausnin á „íslenskuvandanum“ liggi hjá okkur öllum og fáist hann ekki leystur nema fólk átti sig á sinni ábyrgð (allir) svo og að máltileinkun þurfi að ganga í báðar áttir, að VIÐ innfæddir, innfluttir, útlendingar, innlendingar og Guð má vita hvað séum, eða ættum, að vera í þessu saman, að tungumál lærist og æfist best saman í samfélaginu, í málsamfélaginu.

Þar af leiðandi verðum við að opna faðminn, halda áfram að leitast við að auka vitund fólks fyrir máltileinkunarferlinu, opna augu fólks fyrir mikilvæginu, við verðum að skapa hvata og setja sanngjarnar kröfur um notkun íslensku á sem flestum sviðum íslensks mannlífs, og við verðum að vinna að þessu öllu hörðum höndum, áfram gakk því ærinn starfi er fyrir höndum, orð mega ekki vera innantóm eða tengd lýðskrumi, þeim þurfa að fylgja gjörðir. Og þeim gjörðum þarf ekki alltaf að fylgja viðurkenning en það er alveg með ágætum að fá smá klapp á bakið sem staðfestir að maður sé ekki helber vitleysingur, öfgamaður og rugludallur.

-ég vona að þessi viðurkenning geri það heyrinkunnugt að sú sé ekki raunin hvað Ólaf varðar, eða Ólafur vonar það sjálfur auðvitað.

Also! Þessi viðurkenning segir mér að markaður sé fyrir Ólaf, allavega hvað téð mál áhrærir, og verður honum næsta víst hvati til að halda áfram og vonast hann heitt og innilega eftir því að fjölga bandamönnum, bandamönnum eins og Peter-i sem reiðubúnir eru til að veita málinu, í sínum víðasta skilningi, brautargengi. Takk!